DOPPING TXIRRINDULARITZAN

Denok dakizuenez azken urte hauetan txirrindularitzan dopping hitza asko entzun da. Txirrindulariak gero eta gehiago dopatzen dira, eta kanporatzen dituzte.
Nahiz eta txirrindulari gehienak ez dopatu badago multzo bat dopatzen dena aurrerago aipatuko dudan bezala.

Orain alde onak nahiz alde txarrak aipatuko dizkizuet hasteko alde txarrak daude, txirrindulari batzuei ez zaie importa dopatzea, dopatzen bazara beti harrapatuko zaituzte nahiz eta oso berreskuratua egon. Dopatzen bazara beste jokalariek lasterketan ere bai ikusiko dute lasterketan. Eta harrapatu bazaituzte 2-4 urte egon al zara txirrindularitzatik kanpo.
Ona hemen alde onak, orain esango dizuet badaudela txirrindulari batzuk dopatzea ona dela esaten dutenak indarrak ematen dizudalako. Adbz: Rasmussen, Iban Mayo, Roberto Heras eta Froi Landis. Hauek dira txirrindulari dopajedunak.

Bukatzeko nire iritzia esango dut. Niretzako hau ikaragarria da. Jokalariak tranpa egitea oso gaizki dago.

gizon argiketaria

Bazen behin gizon bat mendian bizi zena , ez zuen elektrizitaterik ezta energi iturririk eguna bukatzen ari zenean lo egitera joaten zen, argia ikusten zuenean altzatzen zen. Egun batean paseatzen zegoen bitartean ikusi zuen haizegailu bat kable batekin hartu zituen, etxera bueltatzen ari zenean bonbilla bat aurkitu zuen hartu eta etxera haiegatzean bonbilla kablearekin lotu zuen. Kalera atera zen eta haizea zebilen orduan haizegailua bueltaka hazi zen eta bonbilla piztu zen.
Bururatu zitzaion patentatzea, patentatzean diru mordoa lortu zuen. Bere herriko jende guztia deitzen zion argia jartzeko. Herriko jaietan bera jarri zuen bonbilla guztiak.
Urteak pasa gizona hil zen eta bere izenean egin zioten estatua bat herriaren plazan.

Euskarako karaokea